Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Sabahın akşamı yok
Gelen gidene ne olmuş
Bilsem de ne gezer
Boşlukların hepsi iflas
Elimden tutma benim,

Yokluğuna saklanma
Sensizliğin gölgesi,
Neylersin
Elinde mi ki
Güneşin habercisi,

ölüm,
bazen gelir ansızın
ummadığın
bir anda
sanarsın sanki sessiz sedasız..
her ölüm

Hayatin kanunu bu
Vazgecmez ölümden
Kim olursan ol
Hic fark etmiyor

Bugünde,yarinda

Boş versekte olur artık
Zaten zamanın çehresi de yok
Hayat dedikleri çoktan
Yaşar iken dahi sizlere ömür
Daha ne kaldı ki şuracıkta geriye

Sevsekte olur
Sevmesekte olur
Nasıl olsa değişen bir şey yok,
Ne gelen var nede giden
Gönül de denilen

sevmişim seni
ellerim soğuk
kat sayısı yüksek göz yaşlarımın
akıyorlar sana
mahkum
atan kalbin yokluğuna

hangi rüzgarlar attı seni yad ellere
hangi rüzgarlar verdi seni ellere
benden çok uzaklarda bir yerde
gelde şimdi ağlama gecelerde,

günlerin gündüzleri yok artık

İnsan demek
Dert demek
İnsan demek
Kahır demek
İnsan demek

Karsima ciktin aniden
Hicte hesapta yokken
Ne güzelde unutmusken
Bunu böyle bilesen

Olamazdi bu sevda