Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

ne
kadar güzel
seni görmek
rüyalarımın hayalinde
bir
öpücük

Düşe düşen gölgemsin görmeden
İşte buna aşk derler bilmeden
Hızır gibi yetişir demeden
Onun adı hasrettir
Bilmem ki kaç parça özlemden,

ömrümüz hep
beklemek ve gitmekle geçti,
doğmuşuz bir kere
yapacağımız
başka bir şey de yok,
tren beklersin

yoklukta
ki
varlıksın,
varlığımsın
yüreğim de cümbüş yapan,
kelebeklerle

ne ister ki insan sevilmekten gayrı
gönül çerçevesine davetsiz çağrı
neyin nesi karşılık yüreğin kahrı
tek bir çaresi var o da belki sabrı...

ben ne bir dağım ne de bir okyanus

Nereye gitsem
Her yer sıla
Her yer
Gurbet sevgili
Ha içim ha dışım

Sayma beni nimetten
Yazım kışım yok benim
Gürültüyüm o kadar
Yalnızlığın kırbaçladığı,

düşlerim de bir prenses
bir bilsen nelere kadir
bembeyaz ve ak bulutlar
beni benden alıp gider...

bomboş bir kovan gibiyim

yokta varlığını aramaktır aşk
bulmak olmasa da nasibe kısmet
yüzüne çarpılan kapı misali
vazgeçmenin yoktur yine bir yeri...

gönül bu yürek bu boşa denmemiş

kaygılmak gibi bir derdim de yok
benim
zaman zamansızlığına çare mi
olur
biri gelir biri gider doyumsuz
dünya