Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Düşün ki
Hayat bir ip
Üzerinde ki cambazda
İnsan...

Bazen düşer

Zaman üşüyor
Umutsuzluğun gölgesinde
Bir kaşık sıcak çorba
Nasibinin ta ötesinde

İnsanoğlunun kamburu çıkmış

Zamanin
Yüzünü tersine cevirince
Ne olur acaba?
Onun disinda kalinca
Neler var oralarda?
Belki oralari ölümün ötesi

Eh güzelim
Neydi o şeklin şemalin
İnanmak zor çok zor
Gördüklerine gözlerin...

Saklambaç mı oynuyorsun?

hayat bu
sevmeye muhtaç
hayalde olsa
yoldurur baş saç

yaşa bakmaz

Olmuyor,olamaz
Dertlerime bir çare
Kaybettim kendimi
Elin gurbetinde

Kaderin cilvesi

Ellerim direksiyonda
Gözlerimse yollarda
Görmesemde unutamam
Aklim hep sevdamda

Radyoda kulaklarim

içimde ki sensizlik seni anıyor
kulağım da çınlıyanlar ıssızlığın yankıları
sessizlik sarmış dolamış yalnızlığımı
bırak yaşıyayım yaşamaksa bunun adı...

can derdine düşmüş yürek sızlıyor

Elli seneyi askin
Yollarindayim su hayatin
Koskoca yarim asirlik bir zaman
Sanki yanliz bir an

Olsan ne olur?

Göz yaslarimda ariyorum
Askta denilen sevdayi
Umutlarim hüzün dolu
Yasar iken yanlizligimi

Ucukluyan dudaklarim