Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Ben kendime agliyorum
Sensizlige mahkummuyum?
Mutsuz bu canla yorgunum
Kalmadi nefes,solugum

Günlerim sizilar dolu

senin de diğerlerinden
farkın ne
hayatın çemberinde
almış seni de eline
vuruyor habire,

vay halimize
içimiz dışımız virus
hemde iki ayaklı
geri vitese takmış
yarış halinde,
sorma

Ben neyim ki senin için
belki bir hiçim sevdiğim için
nerden bileyim yüreğim bilsin
yanarken içim için için..

hayat bitmeyen bir umuttur

ne kaldı ki geriye
üçe beş kala
tırpalanan
umutlar da
yalana çimdik ata ata...

Hayat hayat degil ki
Gülsün yüzümüz
Almış bizi eline
Vurup duruyor

Şu üç günlük dünya

gecenin nabzı
atıyor yine sensiz..
Berlin'in caddeleri
altında olsada ayaklarımın,
ne fayda?
sessizlik,karanlık

n’olur sorma beni bana
göz yaşlarım
var oldukça
bugünden de tezi yok
unut desem de ne fayda...

yüreğime söz verdiğim sensin
sanma ki,
seni unutacak bu gönül
dağlar taşlar bayır olsada yangınlarda
cehennem ateşinin bile
yok bir şansı

ne umrumdayım ben ne de ruhunda
sevmekte yetmiyor eller alınca
bu ne kader ne şans kurban zamana
ya erken gelmişim ya da sen çok geç...

yazılan yazılmış çekmek taksirat