Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Ne desek hepsi boş
Ne yapsakta
Nafile,
Aynı insan
Aynı mekan

belki bir hiçim
farkında değilim
belki bu yüzdendir
duyulmuyor sesim
sevdiğim...

ne zaman gökyüzüne baksam
seni hatırlatır bana
bir yele asılı kalmak gibi
bir şansım da yok galiba,

hangi dağa taşa sorsam

Çürüyen zamana
Yok'lukta
Ki
Varlık
Güya merhem olunca

Güzelliğin
Tarifi olmayınca
Gönül ağlar ağlar sızlar
Ve
Nihayetinde

Bir içim su olunca güzellik
Kalbin hoplaması hiçten bile değil,
Hiç arama boşuna
Ne yerde ne de gökte,
Bırak bilme,

Yúzüyoruz
Yetmeyen bir zamanın çaresizliğinde
Kirpikler solmuş umutsuzluktan
Yara bere içinde ömrün kaçkını,
Sanki

İnsan dedikleri
Tarifsiz meçhuliyet
Bazen
Ne doğusu belli
Nede batısı

Sona gelse de ömür
Sanma insan akıllanır
İnsan neyse yedisinde
Yetmişinde de aynı odur,

Bir İnsan gibi Her İnsan gibi.

hep öldük
hiç yaşamadık