Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Yasam
Zaman carkinin izdirabi
Alinan her nefeste
Hissettirir iken gicirtisini

Sen ve ben

Dinlemez beni hic kalbim
Aklin yolu olsada selim
O kadarki sana sevgim
Cildiracak sanki beynim

Sucum neydiki olsun cezam

Daldim yine kelimelerin arasina
Bir oradan bir buradan
Onlarla güresmek güzel oluyor,zevk veriyor
Birini alt ediyorum digeri cikiyor karsima

Sanki eski türk filimlerindeki gibi

Gülemedim,gülemedim
Keske seni görmeseydim
O günden bugüne kadar
Yanliz seni ben düsledim

Caresizim,caresizim

Cik su kalbimden cik
Söyleyemez dilim
Tarifsiz bir askin
Cünkü esiriyim

Günler gelir,gecer

Bu dünya,doga bizim
Yanliz ve yanliz degil bizim
Siyah,beyaz bulutlar
Mas mavi gögü kapatirlar

Ucsuz bucaksiz denizler

Zilli Bebek tutar kargayi
Ahi gitmis vahi kalmis yok agliyani
Kafayi yemis farkinda degil
Birde terk edince Gülbeyazi

(Berlin,13.01.2010)

dokunma,

hayalime dokunma
sen varsın ya içinde
bu benim tek tesellim
şu zalim dünyada,

Berlin´in sokaklari bana dar gelir
Ah bir bilsem seni bulacagim
Ararim,ararim yine ararim
Ölmesin yanliz umutlarim

Gök yüzü mas mavi denizler gibi

Acab nedir sebebi?
Bilmiyorum,bilemem
Gazabama,neye geldik?
Cevapsiz kalacak hep bu soru

Dert bizde,keder bizde