Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Isyankar olmusum ben senin dünyanda
Etttigim dualarin hepsi kalkmislar ayaga
Öyle bir yarda sevmisim ki,sevmisim
Yasiyorum zindanla cehennemi bir arada

Cok görülen mutluluga seslenemiyorum,

Kalbimi kalbinde kaybettim
Aradinmi ki bulamadin
Hic olmassa bir kere dene
Varsa eger bir imkanin

Belki olurda bana bir teselli

yalnızlığı bellemek gibi
bir lüksümüz yok bizim
kalabalıklara bakıp
aldanmak olmasa bile..

ne eylersin hayat bu

neylesin kelimeler
kıvransa
da
heceler
hayat kanunu diye bir şey
var

Bugünün yarinida olacak
Bu dünya dönüp durdukca
Senin olmaman hic fark etmez
Sen onu yaratmadin ki

Sen insan denilen mahluk

Karanligin derinliginde kaybolan bakislar
Dalmislar hayal aleminin dünyasina
Sanki tükenen umutlarin süzülen son haykirislari
Firarlardami ki,bir süphe uyandirma pahasina?

Felc gecirmisler göz yaslari kuruyan yanaklarda

Sen aklima gelince
Icim bir hos oluyor
Sanki ates yumagi
Yüregimi sariyor

Gidiyorum ben benden

Hayat bu
Ya o seni becerir
Ya sen onu

Cok acimasizdir
Düsmiyesin bir kere eline

tutunmak güzel
çok güzel
gözlerine
mavisine
hayat öpücüğü kondurmak misali
baktıkça

hayatın çerçevesi yok
neylerim kalıbını
tuturmuşlar bir ömür
salla gitsin ucunu...

insan oldum da ne oldu