Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Gönül durgun,
Sessiz ve sakin
Bir pazar sabahi
Güzel gün hos geldin

Duyuyor gibiyim

Kalbimin son duragi
Sen olunca sevdigim
Sanma ki hayat duracak
Yeni basliyor bilmelisin

Ayrilik sebeb olamaz

Esir alinan hislerimin mahkumiyetini
Bir ben bilirim birde su kaldirimlar
Ne zaman atsam kendimi sokaklara,yollara
Sanki sabir taslari ayaklarimin altinda

Dostan daha büyük dost,yagmurda karda

kendimi nasıl tarif etsem
bilemem
iki yüzüm,
iki
dünyam var desem
hiç

Gözlerimdeki resimlerin
Hafizamdaki hayallerin
Besliyorlar anilarimi
Cekerken kahrini özlemin

Yoksa halim cok,cok harapti

Örümcekler örmüsler aglar
Tüm dünyada tüm dünyaya
Kelebekler yakalanmislar
Kanatlariyla bu tuzaga

Özgürlüklerini kaybetmisler

Özlemlerim bir inat
Bende imis kabahat
Bilmedim,bilemedim
Sevmek zor bir zanaat

Yürek ister cesaret

Al canımı
Ruhum bende kalsın
Sonsuzluğa itirazım var
Adım çıksada çıban başına...

Avuçlarımda diken

Sayilar ve rakamlar
Hayat karartirlar
Bir bir düser iken
Söner onca umutlar

Kimi sari kimi mavi

Kahir sabri zorladigi an
Bilki seni deniyordur
Sakin hic sapma yolundan
Yoksa amacina ulasmis olur

Dogrunun bittigi o an