Takur Tukur Şiiri - Ömer Faruk İstemi

Fenafillah atılımlarımın en sonunda,
Eksilttim sen gibi, ölümü de ağzımdan,
Bozguna uğramış her asker gibi,
Çekilip yalnız kendi huzuruna,
Aramakla mükellef aziz huzuru,
Ve yolunu şu darüsselamın.

Ziyafet sofralarından, kirli sulardan,
Doğmamış günahların hakkı için,
Çek dedi ağzını çek!
Ziyafet sofralarının kurucularından,
Ayaklar altı akan kirli sulardan,
Ve zihniyetlerin surlarından,
Çek dedi ağzını çek!

Süzerken yan yan tüm safsataları,
Yuvalarından taşacaktı gözlerim,
Taşmadan evvel edasıyla atılımların,
Aşk denilecek ne çok şey var,
Dedi kirli sulardan çekilmiş ağzım.
Körüklere vuruldu alevli nallarım,
Şimdi durmak yürümekten de beter.
İşte bu yaşamaksa bile kördüğüm.

Sızlayan kemikler nasıl çatırdıyor,
Omzunda üstelik nemli zeminlerin,
Kırıntısıyla dahi yaşardık güzel günlerin,
Şimdi bizim kırıntısıyla dahi üstelik,
Ne yaşamak ne yaşamak,
Mana üreten bir makine olmak şimdi,
Takur tukur çalışan,
Arızalarıyla fenafillah atılımların,
Yetersiz kapasiteyi arttırmakla mükellef,
Gezmekle ölü adamların kütüphanesinde.
Okumak ki tüm kitapları, yazmaktan farksız,
Takur tukur çalışmak,
Yaşamaya bir ad bulmak,
Ne yaşamak ama ne yaşamak,
Mana üreten bir makine olmak.