Tahsin Koç Şiirleri - Şair Tahsin Koç

Cafer bin Ebi Talib Radıyallahu Anh.
Meşhur adıyla; Caferi Tayyar
Ruhu uçan Sahabe; Uçaklara ismini veren; Sahabe
Habeşistan’da on bir yıl, sürgünde kalan Sahabe
Mekke’yi ve yakınlarını, çok özledi
Durmadan haber gelecek diye; Yol gözledi

Biz çocukken, Babam anlatırdı,
Bir cimri insan varmış
Bir köyde yaşarmış
O kadar cimriymiş ki sormayın!..
Elini sıkarmış, tersinden yalarmış!..
Çoluk, çocuğa süt vermez

Bir elaman arıyorum.
Elamanın çok özelliği olacak!..
Önce çok güzel olacak,
Yani boyuposu güzel olacak,
Sonra çok bilgili olacak,
Çok uysal olacak,

Hayat bir imtihandır; Oğul;
Gerçeklerden korkma!

Ömür çok kısadır; Oğul;
Doğru yoldan şaşma!

Medyada dolaşan bir resim var
Anne çocuğunu emizdirirken
Bombayla parçalanmış gördüm
Baktım Ona ağladım ağladım

Yeni evli bir çift zifafa girmiş

Karnı aç insana ekmek peynir bal gelir
Gözü doymayan insana dünya malı az gelir

İnsan başkasının evinde yediği çorbaysa
O adamın hep çorba yediğini sanır

Bazı Rahmetler; İnsandan Gizlidir!
Arz içinde, esen rüzgar görünmez
Bulut içinde ki; Rahmetler görünmez
Onun İçin, Bazı Rahmetler Gizlidir!

Hamile canlılarda, yavru görünmez

Görüyoruz bebekler,
Dünyaya gelince hemen ağlar
Bazen soruluyor
Acaba bebekler niçin ağlar?
Bunun bir ilmi cevabı olması lazım
Ama ben şöyle bir teşhis koydum

Beni dinle; Ey Kumandan Başçavuş!
Halil Amcaya sakın dövme; Başçavuş!
O Onun yetimidir; O Öksüzdür emanet
Halil Amcaya; Sakın Dövme Başçavuş!

O Yetim kimsesinin, tek kimsesidir

Baş deyip geçme
Ne gelirse başa gelir
Ayak yerden kesilse de
Yine darbe başa gelir

Başın olmadığı yerde