Öyle bir derde düştüm
Asla dermanı yok.
Ne yiğit insanlar, gördüm
İçinden çıkanı yok.
Artık iş, Mevla’ya kaldı
Aylar oldu, işe giremez oldum.
İşsizim artık, helak oldum
Gülmeye, hasret kaldım
Yarabbi, beni sen güldür
Dört aylık askerlikten döndüm
İşsiz olan güçsüz olur
İşsiz olan güvensiz olur
İşsiz olan tembel olur
İşsiz olan işsiz olan.....!
İşsiz olan şükürde olur
Daha çocuktu, kapandı ağlayarak secdeye
Ümmeti Ümmeti bana verin dedi!
Gelecek ümmetlere, umut verdi
Onlara da, şefaat şefaat derdi
İşte! Ben onun için ağlıyorum
Büyükler gelince ayağa kalkardık
Buyurun der hürmet ikram ederdik
Ninemizi Dedemizi böyle severdik
İşte Bizim Kültürümüzde Biz Böyleydik
Koşar gider Dedemizin ellerini öperdik
İşte! Bu Gördüğün İhtiyar; Babam Cemildir!
O Yetiştirdiği Çocuklarından, gayyet emindir
Söylediği söz, emir sanki dün değil, demindir
İşte Bu Gördüğün İhtiyar; Babam Cemildir!
Oniki çocuk yetiştirdi, kimseden şikayet gelmedi
16.08.1064 Günü Kars’ın fetihi
Sultan Alpaslan gibi büyük dahi
Türklere büyük kaplar açtı sahi
16.08.1064 Günü Kars’ın Fethi
Anadolu’ya girdi Sultan Alpaslan
Bir gün; Nasrettin Hocayla; Oğlu!..
Gece geç saatlerde, gidermiş evine
Çocuğun, dikkatini çekmiş bir olay!..
Adamın birisi, demir testeresiyle
Kesiyor dükkânın, asma kilidini
Tabi.. Çocuk anlayamamış
Çocuk zaten, sana benzeyecek!..
Sen kendini yetiştir, kendine bak
Sakın boşa uğraşma; Çocuk için
Önce Kendini Yetiştir; Kendine Bak!..
Sakın ölçü nedir, ne değil deme?
Ey! gafil ne beslersin bu teni
Toprak, çürüterek yer seni seni
Tek yapacağın şey, kurtar imanı
Kasılma insanoğlu, sen topraksın
Ben yakışıklıyım, deme aldanma




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!