Tahsin Koç Şiirleri - Şair Tahsin Koç

Bu Cumhuriyet için neler vermedik
Bu devlete önce canımızı verdik
Bu Cumhuriyete kanımızı verdik
Bütün servetimizi malımızı mülkümüzü verdik
Bu vatan için neler, neler, vermedik
Bu Cumhuriyet için çoluk çocuk savaştık

Aslında senin zevkle yaşadığın, bu dünya
Âdem Aleyhiselamın inince, ağladığı yerdir
Senin çok sevip güzel dediğin; bu dünya
Sen dünyaya gelirken, çok ağladığın yerdir

Gelirken çok ağladığımız, bu dünyadan

Ey nefis, sen nesine güvenirsin bu dünyanın?
O Seni terk eder, üzüntü elem olur her yanın
Sen içine girmişsin, dalmışsın bu deryanın
Ey nefis, sen nesine güvenirsin bu dünyanın?

Sen daha gelince henüz, seni ağlatmadı mı?

Dikkat et, bak sağa sola
Çevir rotayı, doğru yola
Mevla akıl vermiştir, Kul’a
Bu dünyanın, sonu boştur; Hamza!

Gez dünyayı, et seyran

Hayatında, inkâr ederdi Allah’ı
Meyhaneden, çıkmazdı Billah’ı
İşi düştüğü zaman, tanırdı Allah’ı
Her Türlü Kılığa Girerdi; Bu Dürzü!..

Kimseyi beğenmezdi, ben derdi ben

Kimseyi bulamıyorsun yerli yerinde
Ya adresi değişmiş ya da kendisi
Bir ahbapla bir muhabbet edelim
Kimseyi bulamıyorsun yerli yerinde

Mahalleler değişti evler değişti

Bülbül ile Gülün aşkı hep aynıdır
Sen gül sevdiğim, buda bende aynıdır
Sen gülmez sen olmaz bende aynıdır
Bülbül sussa, Gül susmaz aynıdır!

Bülbül figan etse gül içindir

Ramazanın ayının son günleri
Aynı zamanda; Cuma saati
Duam, bu mübarek zamanda
Herkes, dermanını bulsun!

Dertliler, bulsun dermanını

Bizi düşman ettiler
Mezardaki ölüye
Hiç kıymet vermediler
Yaşayan o diriye
Hepsi düşman oldu
O eskimez yazıya

Her devirde, bir mesele olur
Umudu yerini, kasavet alır
Kimileri ağlar, kimileri güler
Bu nasıl iştir, anlayamadım?

Önceleri, irticalar ihmaller