Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
değişik bir şiir okudum.... merak uyandırmalı evet bunun gibi şiirler. tebrikler
'nature versus nurture'!... herzamanki gibisin! sevgimle...
varlığının farkında ki hesap tutuyor fakat sus pus ise zor.. böyle durumda ani sıçramalara ihtiyaç olmalı, vardır.. ve bunun için doğuştan aktarılan bilgi belli bir süre için belki de ihraç edilebilir, belli sebepler varsa. fakat sonra gene dünyaya dönmeli ve bilgiye de sarılmalı cunkü zaman işliyor
-
kış
ses
su taş
toprak ve çıplaklık
5 ve 6. dize, birlikte, ilk 4 dizenin kendi içindeki tüm anlamından az da olsa farklı şeyler çağrıştırdı
Locke ve Hume okumalıyım, değil mi? sofinin dünyasına bir bakmalı önce
tebrikler abla
bu görüşlerimle de sentezleyerek, şiire yukarıdan bir bakışla genel, tüm birgörüşümü daha yazacağım
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta