Suya Çakılan Çivi Şiiri - Mustafa Erkenekli

Daha önce içmedim vakti geldi sanırım
Hayat ayık kafayla çekilmiyor be saki.
Doldururken çekinme sanma ki usanırım
Hüzün bağına sevinç ekilmiyor be saki.

Derdime çare olmaz ne türbe ne de yatır
Dinlersen anlatayım her şeyi satır satır.
Yerle yeksan içimde hem gönül hem de hatır
Mazi kâğıt değil ki, yakılmıyor be saki.

Ne ömrümce rol yaptım ne de bir gün yılıştım
İçmeden sarhoşluğa ta ilk günden alıştım.
Eksiğim olsa bile yetişmeye çalıştım
Artık fedakârlığa bakılmıyor be saki.

Olmasa da koymazdı yatım, katım, arabam
Bana gıpta ederdi bütün hısım akrabam.
Yazık ki değersizmiş, boşunaymış tüm çabam
Anladım suya çivi çakılmıyor be saki.

Gözümde fer kalmadı ağzımda ise tadım
Yaklaştım zannettikçe serap oldu muradım.
Ta kökünden kırıldı hem de iki kanadım
Yerine bir başkası takılmıyor be saki.

Beyhude kanat çırptım uçurmadı teleğim
Taneleri düşürdü, taşı tuttu eleğim.
Kâinattan ağırdı yüklendiğim şeleğim
Neylersin ki yavaşça çökülmüyor be saki.

‘Yeter artık gönlünü dağlama’ demek kolay
‘Ellerini döşünde bağlama’ demek kolay.
‘Kendine gel, sakinleş, ağlama’ demek kolay
Heyhat! Gözyaşı boşa dökülmüyor be saki.

11.06.2022 - Ankara