Zerre kadar akıllarından geçmedi
Ne köyleri, ne çocukları, ne eşleri, ne de korku
Gözlerine korku bürümüş küheylanlar üstünde
Koşuyordu süvariler, omuz omuza dizilmiş
Yaratan bonkör, şehadet toptandı o gece
Kalmadı şehadet şerbetinden bir yudum içmemiş.
Geçtikleri ovalar düz, indikleri dağlar düz
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta