Zaman ağır ağır düşüp dökülürken kendi omuzları üstüne
Akşam karartıları sökünür, sessizlik korosu mütakibinde arsızın
İnatçı bir yelteniştir amansızca avazda mahsus
Elde kırık sazların çaldığı perdelerde donup kalan hüzün
Sızlanır durur sonsuz siyah karabahtımdan bahtımdan
Sap sarı pencerelerinde rengi sütbeyazına solgun
Sesi soluğu buzakesen ayazın
Kovalamayin beni yataga
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Devamını Oku
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta