Yorgunluğumla suskunluğum dost oldu nihayet,
Sözlerin yükünden azat ettim yüreğimi.
Ne bağırabildim, ne ağlayabildim sana,
İçimde dinmeyen bir sessizlik ördüm kendime.
Her solukta biraz daha eksildim,
Her susuşta biraz daha senden geçtim.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta