Sustum..
Ölüme dokunan uykuya dalar gibi sustum...
Bir ömür ağırlığını taşıdığım hasretin
Vuslata açılan kapılarında,
Sevinçten yüreğimin durması gibi sustum...
Aşka susayan, aşkına susayan hücrelerimin,
Yıllar sonra sunduğun
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Aşka dair bu susmalar, mutluluğun çığlıkları olsa gerek. Sevgili Erol, dilerim tüm suskunlukların hep mutluluk çığlıklarından olsun...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta