Sustukça yaralarım kanıyor
Oysa ki sahte kahkahalarımla diniyordu acılarım.
Ser verip sır vermeyen incilerim dağılıyor
Sustukça ruhum bedenimi aşıyor.
İşkencenin alâsı kol geziyor şimdilerde
Dilim lâl kaldı, yüreğim hançer bedenimde.
Yoldaşım, sırdaşım, arkadaşım şaşıp kalıyor
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta