Susma Şiiri - Can Elif

Pencereler açıktı…
Sağanak yağmurlar yüreğimden geçti.

Sen yine anlamadın…
Ben, tam da yüreğimden vuruldum.

Tutulduğum yerden çiçek açmadım,
Ne bahar uğradı gönlüme
Ne de dinmek bildi içimdeki yağmur…

İlk aşktı, değil mi?
Zihnimi terk edip bir var bir yok Sayan beni ..
Her hatırlayışta içimden bir parça koparan,
Beni benden alıp sessizce öldüren…
Sen değil miydin …
Söyle …

Ah be…
Bazı aşklar bitmiyor,
Kaldığı yerden sızlayan ..
İnsan yalnızca yok sayıldığıyla yaşamayı öğreniyor.
Değil mi …?