Süslü yalanlar Şiiri - Dağlar Özügüç

Bana göre eylülün bir bildiği vardı
Farklı bakışların hamalıydı zaman
Büyük cümlelerin sonunda küçük işler
Yaban duygulara yüreğini mühürledi o an
Adını bile bilmediğim yollar yordu
Kırık bir sandalın köhne parçaları
Sonunda karaya vurdu
En kuytu yerinden girdim toprağa
Gittiğim her yer biraz daha gurbet
Süslü yalanlar çekildi aradan
Meğer her şey bir rüyadan ibaretmiş
Bana emanet edilenler benim değilmiş
Yabancı diyarların soğuğu yetti
Kabul etmek lazımmış
Bu gecikmiş hicretti