Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Türkiye de ki demokrasi anlayışının nereden nereye geldiğinin en güzel tanığı bu şiir..saygıdeğer hocamınz yine mert yiğit korkusuz kalemini kanuşturmuş...ve ortaya muhteşem ötesi bir çalışma çıkmış..sonsuz saygıalrımal..
Şiir 2001 de yazılmış., 2015 de aynı şeyleri söylüyoruz ., çünkü yaşadıklarımız aynı... Sindirilmiş toplumların tipik görüntüsü...
Bu şiir bile ., demokrasinin neresinde olduğumuzun göstergesi...
kaleminize sağlık sayın Akdora...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta