Kalpçe suskun, zihince puslu ve bedenen yorgun…
Ayrılmak, tek kalmak, yalnızlaşmak…
Nefsim; aciz bir korkak, fikrimse; deli bir tufan.
Rahatsız bu tufandan koca bir beden,
Rahatsız edense küçük bir neden…
“Niçin bu kadar zordur yaşamak?”
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta