Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
boşuna arama bakışlarımi
kulak kesme bu pejmürde dilime
yusufun kuyusu hâlâ nemli ve cazip
ve hep aynı hengame o bedbin yüreklerde
ne cibran'dan bir veciz
ne bir imge obur kan emiciler içinde..
Yüreğinize sağlık...güzel şiirinizi tebrik ederim..
Susmuş mu? Susmaya yeltenmiş veya niyetlenmiş mi?
Susamamış yani susmayı tam becerememiş dedim içimden.Ama bir yandan da susamış...içinin yandığından belli şairin..
Sevgilerimle
anlamlı güzel duygular
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta