Bazen duygular bile esir kalır,
Göz baktı, dil sustu.
Sadece yüreğin konuştu benimle.
Ama bende yürek yoktu.
Bir çeşmede bir yudum su verdin bana,
Heyecandan içemedim…
Gözlerinin karşısında Taş gibi kaldım.
Aylar geçti, ben seni unutamadım.
Yolundan sessizce geçtim.
Sadece döndüm pencerene bir an baktım.
Martılar gökte pencerene bağırdı:
“Açsana!” diye.
Ben yine orada suskun kaldım.
Sonra seni gördüm karşımda,
Baktın yine yaktın sadece oh olsun der gibi.
Başkasının kolunda, çarşı ortasında.
İşte o an anladım,
Çok geç kaldığımı.
2026
Kayıt Tarihi : 15.10.2026 00:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!