9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Dışarda kopan, o gürültüyü,
Seyreder dururum penceremden,
Bu sessiz ve soğuk taş odamda.
*
Ard arda patlarken, volkanlar hep,
Ruhumda buz tutmuş, koca dağlar,
Yerinden oynamaz, yaslı bağlar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta