her yalnızlık kendi evine çekilmiş bekçi düdüğü
kirli arabalara yazsam gidişini öter mi aşkın alarmı?
çıkmaz sokaklar koysam önüne yankısız çığlıklara yuva
sabah yine uyandığımda silinmiş bellekle güler yüzlü
söylenecek bir şey olmalı...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta