Susan Saz Şiiri - Yücel Özkü

SUSAN SAZ
Geçer önümden akşam gölgesi,
Omzunda gurbet dumanı tüter.
Dudağında kırık türkü sesi,
Gözlerinde uzak gece söner.

Avluda görürdüm; susardı,
Sazının telleri susmazdı.
Bir çiçeğe su verirdi,
Sanki ömrünü sulardı.

Bir sabah kapısı çalındı,
Sazı duvarda, gölgesi yerde.
Bir ömrü dört duvara kapattılar,
Türküsü dışarıda, kendisi içeride.

Bir saz değse gecenin teline,
Onun suskunluğu gelir aklıma.
Bir ömür sığmaz dört duvara,
Türkü büyür suskunluğunda.

YÜCEL ÖZKÜ
7 Eylül 2026/22:19