Sus!
Sus; ve git!
‘Susmak cinayettir’ derim ya ben hep;
işte öyle, bırak zehrini ve git!
Gülüşüm donsun dudaklarımda,
kanım çekilsin damarlarımdan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok beğendm tebrik ederim KAHRAMAN TAZEOĞLU şiirleri tadın da yüreğinize sağlık....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta