Şu gök yüzüne baktığımda neden hep sana benziyor.
Sessizliği duruşu bir yerlerden çıkıp, koşa koşa gelmiş gibiydi.
Ne zaman sevmek istesem, çetin bir kışa dönüşürdü.
Sabah olunca sevda yüküm alev alev çoğaldıkça çoğalırdı.
Ayakta durmaya zor çalışırdım.
Günler aylar bocaladım durdum.
Yürüdüğüm cadde sokak,
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Yürek çağlayışınızı gönülden kutlarım
Yorumlarınız değerlidir
Sağolun Mustafa bey.
"Aşkın çilesi" böyle bir şey,
Sürünsen de bırakmaz peşini!
Tebrikler Nihat Bey, Kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta