İnsan kuzu gibi sürü misali,
Takılır peşine kara koyunun.
Yürüdüğü yolda görse hilali,
Farkına varacak küstah oyunun.
İnsan bir su gibi akar derinden,
Geçtiği topraktan alır adını.
Bir ömür geçerken aşk seferinden,
Gönül bahçesine verir tadını.
Sonunda fanidir bütün canlılar,
Ruhların sahibi alana kadar.
Cahiller dünyada heyecanlılar,
Mevsimler sonuna varana kadar.
Hasan’a arifler bakar mı dersin,
Herkes menzilinde yoluna gider.
Kurtuluş ateşi yakar mı dersin,
Birlikte bu kervan yokluğa göçer.
Hasan Arpacı, 2026, Ortalıca, Tosya
Hasan ArpaciKayıt Tarihi : 25.08.2026 20:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!