Önce savaşmayı öğrendi insan yaşayabilmek için…
Sonra sonrasızlığı öğrendi, alışabilmek için…
Sevişmeyi öğrendi insan, çoğalabilmek için…
Ne için olduğunu hiç bilmeden aşkı öğrendi…
Neden öğrendiğine aldırmadı hiç…
Acı mı, tatlı mı anlamadı hiç…
Aşk için savaşmayı öğrendi…
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta