İlk ilkbaharın çığlıklarıydı belki de bizim sonumuz.
Gördüklerimiz görmediklerimize şahitlik ediyordu,
Ve görmemezlikten geliyorduk acıları.
Bize dokunmayan yılanların bilmem kaçıncı bin yılı bu.
Ölümler bayram habercisi.
Suskun toprakların, bıkkın meyveleriyle doyurduk ya gönlümüzü,
Büyüdükçe yalnızlığımız bu yüzden.
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta