Süreyya Görür Şiirleri - Şair Süreyya Görür

Gece Karanlık
Yıldızlar yok
Ay da doğmamış bu gece
Herkes nere de
Ben nerdeyim
Adını Koyamadığım

Anlamıyorsun

Gönlümün telinde çaldığım sazı
Bin sitem etsem de anlamıyorsun
Kaç perde vurur da hüzzamı cazı
Türküye katsam da anlamıyorsun

Bilemezsin sevdam
Bütün Şehir uyurken
Seni içtiğim zifiri karanlığında
Yaşanmamış anılar silsilesinin
Dehlizlerinde kayboluyorum

Kaç kere dağıldım, biliyor musun
Kaç kere yenildim
Kaç kere düştüm
Kaç kere kalkamam dediğim noktada öldüm.
Her defasında başka bir yük çöreklendi üstüme.

Kahrımdan kaç gece ağlayıp yandım
Küçücük ses duysam sen geldin sandım
Olmadık hayale avunup kandım
Uğruna döktüğüm yaşlar boşaymış

Vefasız elinde oyuncak oldum

Sana tütüyor yine bu gece
Buram buram sen doluyorsun içime
Damarlarımda geziyorsun
Buralar sen kokuyor bu gece

Ağlatıyoruz seninle Veysel'in sazını

"Çıra Gibi"

Gönlüm bir ateş, düştün içine,
Çıra gibi tutuşur, sönmez bu yangın.
Gözlerimde külleriyle kalır her gece
Zaman yetmez, bu alevi bitirmeye.

Bir sükûtun kabuğunu kırarak doğdum bu gece,
kelimeler, dilimin ucunda mahşer provası…
her harf, bir günahın yankısı gibi ağır,
her cümle, içimde kurulmuş bir kıyametin habercisi.

Gece, omuzlarına siyah bir yalnızlık almıştı,
Gökyüzü ağır bir kalp gibi atıyordu.
Derken yağmur başladı…

Sanki bulutlar, yıllardır sakladıkları
Bir aşkın itirafını döküyordu yeryüzüne.

Eyy Züleyha

Sarayın taşında susar zamanın sesi
Her gölge bir bekleyiş, içe çöker nefsi
Züleyhâ hükmün tahtında kendi kendine esir
İçinde büyür bir hevâ, ne evveli belli ne ahiri