Süreyya Görür Şiirleri - Şair Süreyya Görür

Kalem elimde titrerken,
sen sessizce oturuyorsun yanımda;
her harf damla damla düşüyor gönlümden.

Sabah güneşi gibi doğarken günüme,
bir melodi doluyor kulaklarıma,

Kendime...

Öyle kırgınım ki kendime
Ne ah edecek, ne eyvah diyecek yüzüm, ne de şikayet edecek tek sözüm yok

Boğazımda binlerce kelime

Bir çekmecenin en dibinde kaldı bazı kelimeler
Üzeri çocukluk kokan mendillerle örtülü…

Meyve ağaçları vardı evimizin etrafında

Sen
İçimde çoğalan sessiz bir yangın
Sen
Nefesime çöken ağır bir gece
Sen
Kalbimde durmadan çarpan fırtına

Senin İçin

Senin İçin kalemimi son kez elime alıyorum
Bunlar sana yazdığım son satırlarım
Adın bir daha geçmeyecek aklımın ucundan
Tek bir harfte bile sen olmayacaksın

Bir akşam gün batımı, aşk buldum gözlerinde
Ömrümün rotasını, değiştin sözlerinde
Aşka inanmazdım ya, yaz geldi güzlerinde
Şerha şerha bakışın dünyama cennet oldu

Seni gördüğüm anda, çözüldüm oracıkta

"Seviyorum"

Karanlığı alnından öptüğüm bir uçurum vardı gözlerinde
Orada düşmeyi ibadet sandım.
Bir insanın bir insana bu kadar yaklaşması

Unutabilir miyim o zift karası bakışlarını,
Kaşlarının arasından sıktığın kurşun hâlâ sol göğsümde otururken.
Unutabilir miyim Süreyya gözlerini?

Günüme doğan güneş gibi,

Uğruna döktüğüm yaşlar boşaymış

Kahrımdan kaç gece ağlayıp yandım
Küçücük ses duysam sen geldin sandım
Olmadık hayale avunup kandım
Uğruna döktüğüm yaşlar boşaymış