kurutulmuş yapraklarla defter arasında kaldı çılgın yazlarımız
ölümlerle yıkanmıştı sabır, kara denizler kulaçlamıştık
gecenin nalları tenimizi arşınladıkça
virgüller açan yüzün benimsemişti ilk oluşumu susuzluğuna
ben denizi çoktan unutmuş nehir gibi akıyordum kuruyan yanlarına
saksıyı çatlatan neydi ki, toprağımızı süsledi çiy taneleri
kuşkusuzduk, kuşlar aşırdık, uçurduk kalbimizdeki yıllanmış pası
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta