Suni Teneffüs Şiiri - Ali Havan

Tüm planlar güneşin doğuşu üzerine
Ay buluttan çıkmadan göçüp gidenler gördüm
Toprakta iz bırakan gölgelerin yerine
Nefes alıp vermeden tek tek yitenler gördüm

Kalpler kaskatı artık merhamet derin yasta
Hislerimiz kötürüm kollarımız küslerle
Duman kaplı ciğerler solunum yolu hasta
Nasıl yaşar insanlık suni teneffüslerle

Gülen kimseler yoktur ortasında düşlerin
Asık bütün suratlar homurtulu şehirler
Son kullanım tarihi geçmiştir gülüşlerin
Belki de bunun için mutsuz akar nehirler.

Ruha ürperti verir gelip geçen ayaklar
Açılır mesafesi gönülle göz arası
Saç tellerini boyar yıl fırçasında aklar
Gölge hafifliğinde varlığının darası

Boşlukta yer kaplamaz günleri yoran hayal
Çığlıklar bastıramaz yalnızlığın sesini
Ister önden yolu aç istersen geride kal
Yalnız bekçiler tutar ölüm çetelesini

Göklerin rengi soldu mavi sadece bir ton
Örümcek yuva kurmaz gökdelen tepesine
Topraktan uzaklaşan vicdanlar kuru beton
Insanlar hasret yaşar yağmura kuş sesine

Gökyüzünün kasveti şehirde insan boğar
Nereye baksa yokluk nereye kaçsa boşluk
Yorgun gece koynunda dinlenmeden gün doğar
Ruhu sallanır gökte yeryüzünde sarhoşluk

Güreşir gölgesiyle şaşar kendine güler
Saat mızraklarıyla sürer amansız savaş
Koşturur sağa sola hareketli ölüler
Şehirlerde can verir insanlar yavaş yavaş
İstanbul/2022