Şükran Günay Şiirleri - Şair Şükran Günay

Geçmişi deşerek ağlatma Tanrı’m
Seherde bülbüller yine ötecek
Gün doğumu yakın dertler bitecek
Elimi kolumu bağlatma Tanrı’m

Yunus gözlüm ağlar gezer
Acep neden bilemedim
Bakışları yürek ezer

Anam babam olmuş vesile
Doğmuşum anamın rahmine
Karnını severek aşk ile
Yürekten sevmiş yavrusunu

Ağlasam sel olur, söylesem eyvah!
Derdime dermanı arar gezerim
Varmadan hedefe doldu ömür vah!
Derdime dermanı arar gezerim

Gurbetin bağrında başlamış çile
Düşürmüş bir çalı dibine kader
Giden yıllar geri geçer mi ele
Türkülere bel bağlarız derbeder(Z.G)

Aşk bu kimini çeker cennetine
Kimine eker gülün dikenini
Baş koydum gizemine, hikmetine
Her nefeste ararım ekenini

Şükran GÜNAY

AŞKIN İLE YOĞUR BENİ

Garip kaldım yaban elde
Geçim derdi her bir ilde
Hasta yoksul çeşit dilde
Hikmetinle çağır beni

Yeni Edebiyat Akımı G Ü L C E – Buluşma
(Mustafa Ceylan kardeşimin anısına. Yaradan rahmetini bol eylesin.)

Doğar doğmaz anamdan vuruldum sana
Ey yeryüzünün şahı! Kulak ver bana!
Ayrı düştüm ya senden! Huzur yok cana

Yok öyle yağma!
Önce adam gibi adam olacaksın.
Nasıl mı?
Kızını oğlunu ayırmayacaksın
Evde, sokakta, işte-aşta bir tutacaksın.

Vatan toprağına göz dikenlere
Samsun’dan duyuldu Ata’mın sesi
Batının önünde diz çökenlere
Samsun’dan duyuldu Ata’mın sesi