Boşluğun yolculuğu
Sessiz sakin,
İnişler, çıkışlar
Zahmetli arif.
Seç yolunu, tarifsiz.
Sebepli, sebepsiz suçlusun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Evet- başka türlü anlayamayiz ki hayatı-yürek sesiniz var olsun.
kalemin duyarlı dokunuşları
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta