Olmuşum, damla misali suya damlamış, doğmuşum…
Derinliği bilinmeyen bu faniyat denizine akıl yormuşum.
‘’Sual etme, yüz! ‘’ demişler lakin ben yinede sormuşum.
Bitmeyen bu deryada ölüm nerede, yaşam nerede?
Bir elim verirken sevabı, diğer elim almış günahı.
Rey etmişim yalana, hesabım el vermiş inkârı.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta