Dem çayın asaleti, demsiz olmaz kıymeti.
Çayın vakti geçmişse bekleyin kıyameti.
Tazesi billûr gibi, gözlerdeki nur gibi.
Anlatır yudum yudum gökten inen rahmeti.
Kendi kara bahtı şen, çay bardaktaki gülşen.
Açılır yaprak yaprak, suya düşünce ruşen.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta