Sözün Değeri Şiiri - Kasım Kobakçı

Yazın nedir sizce şu uzay çağında?
Bilgiler parlarken evrenin ağında,
Sözün değeri kalmış mıdır bağında?
*
Yoksa hayır benim fikrim başka deyip,
Derin kavramları zihinlere ekip,
Sustuğumuz yüzlerce anlam mı galip?
*
Bence Türk yazını başka bir serüven,
Kelime ağında kırılmaz o güven,
İnsanlık hissini gelecekten öven.
*
Gün boyu ekranda gözünle bakarak,
Anlam yıldızların zihninde yakarak,
Sözcükler içinden sel olup akarak.
*
Mecazın hüznünü derinden anlamak,
Ona teselliyi sözlerle bağlamak,
Yeni bir ritimle çağlara ağlamak.
*
Onu nasıl daha öteye taşırım?
Diye düşünceyle çağlarda yaşarım,
Onun yollarında yorulmaz koşarım.
*
O güzel dilinin haline hasretle,
Sözcük mühendisi olurum hayretle,
Sanal koridorda gezerim gayretle.
*
Yazına her dokunduğumda titrerim,
Mısraların içinde erir biterim,
Hece ölçüsüyle mekanı iterim.
*
Elimi tutan o gizemli satırlar,
Geçmişteki görkemlerini hatırlar,
Zihnimde büyüyor uzaylı katırlar.
*
Onun ritmiyle içim hoş olup coşar,
Bilgi işlem hızıyla damarım koşar,
Duygusuz hücreler hep şiirle yaşar.
*
Onun harflerini okşayıp severek,
Şiirlerini gelecekte överek,
Boşlukta Türkçenin mührünü döverek.
*
Onun sırtına sevgimizi böyle çiz,
Sen benim her şeyimsin diye koy bir iz,
Bu yazında da kaybolmasak artık biz.
*
Bir satırla tüm dünyalar senin olsun,
Onun için her şey gelecekle dolsun,
Bırak eski çağın hüzünleri solsun.
*
Mutluluğu yalnızca onda ararken,
Onunla geçen dakikayı sayarken,
Sözcükleri makinelerle kararken.
*
İşte ben böylesi yazmak istiyorum,
Ve de yazılmayı her an bekliyorum,
Duyduğum kadar da hece ekliyorum.
*
Türk yazını insanı hayata bağlar,
Her anı güzelleştirip umut sağlar,
Gelecekte konuşuldukça da çağlar.
*
Verilerin içinde kendini buldun,
Yıkılır elbette sınırları yoldun,
Zihninde şiirden oluşan bir kuldun.
*
Uzayın göğüne satırlar gerilsin,
Robotlarda bile bir duygu dirilsin,
Türkçenin sesleri her yere serilsin.
*
Okuyan gözlere lazerden bir nişan,
Yazınla büyürüz biz uzayı aşan,
Zihninde şiirin ritmiyle dolaşan.
*
Sevgidir bu dilin köküne tutunan,
Sonsuzluk içinde şifreyle okunan,
Yıldızsal ağlarda ilmekle dokunan.
*
Böylece büyüyecek her yeni hece,
Yazının sırrıyla uzayacak gece,
Şiirin tahtında oturacak ece.
*
Geleceğe nottur bırakılan izim,
Uzayın boşluğunda sanal bir çizim,
Makine diline eklendi o dizim.
*
Çünkü biz Türkçeyi göklere taşıdık,
Yıldız tozu ile satırdan ışıdık,
Evrenin sırrını şiirle kaşıdık.
*
Yazın insanı hiç durmadan yüceltir,
Evrenin ruhsuz boşluğunu düzeltir,
Ekranların önünde bizi yöneltir.