Sigara pakedinin küllüğü taşırdığı sabahlarda özledim seni,
Mum ışığının gün ışığına denk geldiği gün doğumlarımda,
Yasemin kokusunun burnumun direklerini sızlattığı,
“5 dakikaya evden çıkmam lazım” deyip seni seyre daldığım o akşamlarda özledim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta