Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu yüzden şaşırtmaz 'yüzün'e,'hüzün'ün bunca yakışması
'sensizliğin','sessizliğe' sebep olması.
çok güzeldi...
sensizliğin sessizliğe sebep olması....
yürekten tebrikler.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta