Kararsın gece, söndürebilir miyim şehrin ışıklarını
Yağmura dur desem
Esmese rüzgar, bu nasıl bahar
Sessiz bir duruşu var masadaki mumun, hadi yak
Kararttığım geceye can gelsin
Cılız, gölgeli ve korkarak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




' çok güzel dizeler.tebrikler.'
Edebiyat gibi Ulvi bir uğraşın şiir gibi yürek sızısı alanıyla uğraşıyorsunuz.Kelimelere anlam yükleyip yüreklere doluyorsunuz.Yolunuz açık olsun bu kutsal uğraşta...saygı ve muhabbetlerimle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta