Söylesene doktor, hangi evresindeyim aşkın?
Hangi mahcubiyetime ket vuracağım ben?
Yoksa yine mi yenileceğim o dudaklara?
Sahi, ne zaman kurtulacağım yokluğumdan?
Kör kütük birinin sırılsıklam hayali benimki,
Az da içimin burukluklarından kalanlar,
Ve uzaklarda tutuklu kalmış bir de yürek...
Söylesene doktor, hangi evresindeyim aşkın?
Kimsesiz hissediyorum ve biraz da çocuğum,
Ne zaman intihar eder kalemim bilmiyorum.
Fütursuzca isyan edercesine titriyor gülüşüm,
Söylesene doktor, hangi evresindeyim aşkın?
Sanırım bu gece de nöbetçi bizim yürek,
Aptala anlatır gibi anlatıyorum, ne fayda?
Ha bir de arada afallıyor kâh küt küt kâh tik tak...
Söylesene doktor, hangi evresindeyim aşkın?
Takriben sabahı görmez bu sessizlik,
Kırık düşlerimin sancısı tutar derinde.
Avazım çıktığı kadar haykırırım onu,
Söylesene doktor, hangi evresindeyim aşkın?
İncindiğim yerden vuruyor hastalık,
Tutunduğum dallar toprağa karışıyor.
Kulaklarımdaysa gidenlerin türküsü,
Söylesene doktor, hangi evresindeyim aşkın?
Aslında sana bir sır vereyim mi azizim?
Onun ayazına ısınırken düşlerimi dövüyorum.
Mazimin gölgesinde kayboluyorum, bilmiyorsun...
Söylesene doktor, hangi evresindeyim aşkın?
Kayıt Tarihi : 6.08.2026 14:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Üşüyen gecelerin yankısı




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!