Söyle artık...
Geriye hiç mi kalmadı bir şey?
Onca senenin hatırı da mı tutmadı elinden?
Bir "lanet olsun" demek bile mi gelmedi aklına?
Karanlık almış seni,
Basmış demek ki bağrına.
Geceler uykularından,
Anılar gözlerinden hesap sorar bir gün...
Tarifi imkânsız acılar hüküm sürer en derininde.
Oysa ben canım gibi saklarken seni kalbimde,
Küle dönmüş bir kâğıt gibi savruldum bak elinde.
Ne bir vedaya sığdırdın bizi, ne bir söze;
Yabancı bir gölge gibi baktın en tanıdık göze.
Ben enkazının altında tek başıma kalırken,
Sen çoktan yürümüşsün bambaşka bir ize.
Şimdi mevsimler geçse de dinmiyor içimdeki bu sızı,
Kader diye kabullendim alnıma yazılan bu yalnızlığı.
Her köşe başında yine senin hayaline çarpıyor gözlerim...
Unutmak kolay değilmiş,
Meğer ne zormuş bu ayrılığı.
Ben hâlâ gidemiyorum senin gibi...
Sevmekten uslanmadı bu lanet olası kalbim.
Bir gün çıkmaz bir sokağın ortasında görürsün beni;
Başını çevirir...
Tanımaz olursun tabii,
Eskisi gibi...
Kayıt Tarihi : 8.10.2026 04:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!