Neden bu korkular, çekinmeler?
Neden bu doyumsuzluklar, çileler?
Neden bu gözyaşları, eziyetler?
Dünya o kadar büyük ki, hepimize yeter...
Neden bu ayrımcılık, kollamalar?
Neden bu küfürler, isyanlar?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrikler,güzel mesajlar için teşekkürler...
DÜŞÜNCELERİNİZE KATILMAMAK MÜMKÜN DEĞİL,TEBRİKLER............
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta