Bir akşamüstü, o park bankında otururken
Sigaranın dumanını üflediğimiz anı hatırlıyorum da
Küller yere düşüyordu, sessizce.
Sen “Bu son olsun,” demiştin,
Ben “Neden?” diye sormamıştım.
Belki de cevabı biliyordum,
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta