Ölüm taşır, yaşam bavulunda
Rengi siyah, gerçek sonucunda
Ruhla beden, ayrı oluşunda
Münkar nekir, biter başucunda
Sorgu başlar, kabre girilince
Zorlu olur, dünya sevilince
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrikler kutluyorum bu güzel şiirinizi elleriniz yüreginiz kaleminiz dert görmesin şair turan çeliker
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta